Ga naar de inhoud
Yesim Candan

Levenslang met je moeder

Binnenkort ruikt mijn hele huis weer naar een zwembad. Hoor ik weer dat ik net iets te zwaar ben en moet afvallen. En wordt me weer telkens gevraagd waarom ik geen man heb. Binnenkort hoor ik ook weer waarom ik als columnist werk, want had ik niet aan het prestigieuze Nyenrode gestudeerd, zodat ik daarna als een koningin in Frankrijk zou kunnen leven? Beste mensen, mijn moeder komt weer!

Er zal geboend worden alsof er geen morgen bestaat. De vloeren zullen weer worden gedweild met bleek. Er bestaat immers geen Turks huishouden zonder bleekmiddel. Zelfs mijn hagelwitte muren zullen met een sopje van water en bleek worden afgenomen. Ook zullen mijn gordijnen van de rails worden gehaald en in de wasmachine op 90 graden worden gestopt. Nog even en ze stopt mij ook in de wasmachine.

"O, wat heeft mijn moeder lopen tieren – waar nou die man van mij was."

Toen Bliksem en Mimi nog bij mij woonden, was mijn moeder de hele dag aan het schoonmaken omdat de ene kat overal plaste en de andere overal overgaf. Met een bezem joeg ze de katten weg. Het leek af en toe net Tom en Jerry hier. Maar goed, het schoonmaken zit in ons DNA verankerd. Als klein meisje al kreeg ik van oma Sultan een teil met heet water en zeep en moest ik iedere dag de vloeren boenen. Eén keer had ik te veel chloor in het water gedaan om het bad schoon te schrobben, waardoor ik bijna out ging.

Tijdens de coronapandemie logeerde mijn moeder ook bij mij, net in de periode dat ik met mijn kinderen naar een andere woning was verhuisd. Ik had een prachtige ronde tafel besteld. Maar de tafel werd bezorgd tot aan de buitendeur, niet naar twee hoog getild vanwege de coronamaatregelen. Mijn moeder, mijn toen 12-jarige dochter en ik liepen bijna een hernia op omdat we een soort betonblok naar binnen moesten tillen. O, wat heeft mijn moeder lopen tieren – waar nou die man van mij was.

Maar goed: ik krijg de komende maanden dus weer even een voorproefje van wat me later te wachten staat. Want als ooit de dag aanbreekt dat mijn moeder niet meer zelfstandig kan wonen, is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt haar in een verzorgingshuis te stoppen. Als we kijken naar de ouderenzorg in ons land en hoe hard die achteruitholt, zouden meer mensen dat in overweging moeten nemen.

"Geef mij maar levenslang met mijn moeder. Ik hoor haar goedbedoelde wijze raad met alle liefde aan."

Want zeg eens eerlijk: hoe goed worden onze ouderen in een verzorgingshuis eigenlijk verzorgd? Hoe vaak hoor je niet dat ouderen verkeerde medicijnen krijgen toegediend of dat er een bejaarde vergeten is op het toilet? Wat dachten jullie van de eenzaamheid waarmee veel ouderen te kampen hebben? Dat heb je in mediterrane en Caraïbische landen dan toch stukken minder. Daar wonen de grootouders bij hun kinderen in, waardoor kleinkinderen ook een veel beter contact met hun grootouder(s) hebben.

Als Hugo de Jonge en consorten dan toch meer huizen willen gaan bouwen, kunnen ze die dan meteen ook wat groter maken? Zodat we plek hebben om onze ouders in huis te nemen? We willen toch geen samenleving waarin ouderen aan hun lot worden overgelaten? Geef mij dan maar levenslang met mijn moeder. Ik hoor haar goedbedoelde wijze raad met alle liefde aan. En neem er nog een emmertje bleek bij.

Yesim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.