Ga naar de inhoud
Yeşim Candan

De neonazi’s willen ook aandacht

Dat extreemrechts terrein wint in Europa, en dus ook in ons land, is beslist geen nieuws voor jullie. Maar dat ze hun racistische gedachtegoed tijdens de oud-en-nieuwviering op de Erasmusbrug projecteerden, is dan wel weer innovatief te noemen.

Het gebeurde nota bene in Rotterdam, de stad waar ik geboren en getogen ben. Tevens de meest multiculturele stad van Nederland, waar biculturelen met een Rotterdamse tongval praten.

"Het projecteren van zulke leuzen is vragen om aandacht voor white supremacy."

Naast de leuzen 'White Lives Matter' en 'Zwarte Piet deed niets verkeerd' werden ook de '14 Words' van de Amerikaanse neonazi David Lane geprojecteerd, een verwijzing naar de slogan 'We moeten het voortbestaan ​​van ons volk en een toekomst voor blanke kinderen veiligstellen'. Lane was lid van de terreurorganisatie The Order en van de Ku Klux Klan − jullie weten wel, van die lafaards met witte puntmutsen op, die jacht maakten op zwarte mensen om ze vervolgens op te hangen.

Het projecteren van zulke leuzen is vragen om aandacht voor white supremacy. Het is goed dat we monitoren met hoeveel mensen met rechtsextremistische opvattingen we te maken hebben in Nederland. De uitwisseling van zulk gedachtegoed speelt zich namelijk vooral ondergronds af, in schimmige Telegram-groepen bijvoorbeeld.

Er zijn slechts een paar verhalen die we kennen uit de media, zoals dat van Fabio. Hij maakte deel uit van de eerste Nederlandse 'cel' van de extreemrechtse, internationaal opererende groepering The Base. Vanwege zijn haatdragende teksten en uitingen zat hij maandenlang vast op de terroristenafdeling in Vught. Hij deelde onder andere een afbeelding van een knielende Joodse man die door het hoofd wordt geschoten. Volgens Fabio moeten ook Joden en homo's allemaal worden vermoord.

"Ze projecteren vervolgens al hun frustraties op buitenlanders. En dat ze allesbehalve onschuldig zijn, is voor mij evident."

In een multiculturele samenleving is het een 'natuurlijk' gegeven dat er een tegenreactie komt vanuit rechtsextremistische hoek. Deze mensen voelen zich bedreigd, omdat ze het idee hebben dat ze worden 'overgenomen' door zwarten, Turken, Marokkanen, moslims en Joden. Ze projecteren vervolgens al hun frustraties op buitenlanders. En dat ze allesbehalve onschuldig zijn, is voor mij evident.

Ik neem jullie even mee terug in de tijd, naar 20 augustus 1983, de dag dat Kerwin Duinmeijer in Amsterdam werd vermoord. Die bewuste dag heeft Kerwin, een 15-jarige jongen van Antilliaanse afkomst, een aanvaring met een paar skinheads op straat. Uiteindelijk lopen Kerwin en zijn vriend een snackbar binnen. Als hij weer naar buiten komt, wacht een jongen met een '100% White'-tatoeage op zijn arm hem op. "Vuile neger, ga terug naar je eigen land!", schreeuwt hij en hij steekt Kerwin neer, met dodelijke afloop.

De redactie van RTL Nieuws gebruikt het woord 'neger' niet in de berichtgeving, omdat het een begrip uit de slavernij betreft waarmee mensen als minderwaardig werden aangeduid. In deze column is het woord toch een keer genoemd, vanwege de context.

"Maar ik wacht nog altijd op een verklaring van de Rotterdamse burgemeester, met een ferme boodschap."

De Antilliaanse kunstenaar Nelson Carrilho maakte een standbeeld ter nagedachtenis aan Kerwin, genaamd Mama Baranka (Moeder Rots). De Amsterdamse tak van de politieke partij BIJ1 pleit er al sinds 2019 voor om op de Dam een gedenksteen te plaatsen, zodat we de moord op Kerwin Duinmeijer nooit zullen vergeten.

Als ik burgemeester Aboutaleb was geweest, had ik ook een tekst op de Erasmusbrug geprojecteerd: 'Niet in mijn stad!' Maar ik wacht nog altijd op een verklaring van de Rotterdamse burgemeester, met een ferme boodschap. Want als we deze naziteksten niet serieus nemen, zijn we echt nog verder van huis. We kunnen dit niet dulden, want white supremacy bestaat niet. Laat die rechtsextremisten maar in een hoekje gaan zitten huilen, net als kinderen die hun zin niet krijgen.

Yeşim lanceerde de term 'bicultureel' in de Nederlandse taal als alternatief voor 'allochtoon' en vindt een tweede cultuur een kracht en een meerwaarde voor het bedrijfsleven.